Connect with us

ΜΠΑΣΚΕΤ

Ο Παναγιώτης Τσώλης εφ’ όλης της ύλης στο sportingnews.gr: “Το ντεμπούτο σε ηλικία 15 ετών και οι βολές στην Κατερίνη, οι κορυφαίες μου στιγμές”

Ο αρχηγός της Νίκης Βόλου, Παναγιώτης Τσώλης σε μια συνέντευξη  εφ’ όλης της ύλης στο sportingnews.gr μίλησε για τα πρώτα του βήματα στον αθλητισμό, τα παιχνίδια που τον “σημάδεψαν”, την οικογένεια του, τον κουμπάρο και συνεργάτη του Παναγιώτη Νάνη, φυσικά την Νίκη Βόλου , το δέσιμο που έχει με τον κόσμο αλλά και για το πέρασμα του από Ολυμπιακό Βόλου και Ιεράπετρα.

Τα πρώτα βήματα

Πότε και πως ξεκίνησες να παίζεις μπάσκετ;

Ξεκίνησα στη Νίκη Βόλου από τα mini τμήματα σε ηλικία 8-9 ετών με πρώτο μου προπονητή τον Απόστολο Κουτίνα, ο πατέρας του Σάκη. Αυτό το άθλημα μου άρεσε και με κέρδισε από την πρώτη στιγμή. Σίγουρα έπαιζα και ποδόσφαιρο με τα παιδιά, αλλά το μπάσκετ με κέρδισε χωρίς δεύτερη σκέψη.

Τι δεν θα ξεχάσεις από την παιδική σου ηλικία στον αθλητισμό;

Δεν θα ξεχάσω τους αγώνες με την Ανάληψη, ήταν πραγματικά ντέρμπι με αντίπαλο τον Νάνη, είχαμε μεγάλη κόντρα. Και φυσικά τους αγώνες του Πανελληνίου πρωταθλήματος με την Νίκη Βόλου σε ηλικία 17 ετών και βγήκαμε τέταρτοι σε όλη την Ελλάδα.

Όταν ανακοίνωσες στους γονείς σου ότι θα ασχοληθείς επαγγελματικά με το μπάσκετ

Δεν είχαν κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα, συμφώνησαν μαζί μου. Μπορώ να σου πως ίσα ίσα τους άρεσε η ιδέα και ερχόντουσαν συνέχεια και με βλέπανε στους αγώνες, τους άρεσε σαν άθλημα το μπάσκετ.

Η καριέρα και οι “χαραγμένες στιγμές”

Σε ποιες ομάδες έχεις παίξει;

Στην Νίκη από μικρός και μετέπειτα πολλά χρόνια έως και σήμερα στην ανδρική ομάδα, στον Ολυμπιακό Βόλου και στην Ιεράπετρα.

Η ανταλλαγή που με έστειλε στον Ολυμπιακό Βόλου

Το 2004 πήγα στον Ολυμπιακό ύστερα από ανταλλαγή. Ο Ολυμπιακός έδωσε  Κυλεριώτη,Κατόγια και άλλο ένα παιδί και η Νίκη τους αντάλλαξε με μένα. Εγώ εκείνο το καλοκαίρι είχα μιλήσει με την διοίκηση της Νίκης, Μαρίτση και Μαγκουρίτσα και είχαμε  συμφωνήσει να συνεχίσω στην ομάδα. Ήμουν διακοπές και χτυπάει το τηλέφωνο…Μου λένε πας στον Ολυμπιακό Βόλου, σε ανταλλάξαμε. Το πήρα περίεργα δεν ήμουν έτοιμος για κάτι τέτοιο.

Σε “σημάδεψε” κάποιος προπονητής;

Ήταν αρκετοί άνθρωποι που με σημάδεψαν, αλλά δεν μπορώ να πω κάποιον συγκεκριμένο. Στις ακαδημίες είχα πιο πολύ τον Γιώργο Κοσμάτο που είναι και τώρα στην ομάδα και σίγουρα ο Γιαννουζάκος που με έβαλε για πρώτη φορά 5αδα και με έριξε στο παρκέ στη Β’ Εθνική, αλλά και ο Κουκούμπας δεν θέλω να αδικήσω κάποιον.

Κορυφαία και χειρότερη στιγμή

Κορυφαία στιγμή θα πω ότι ήταν οι βολές στο μπαράζ ανόδου στην Κατερίνη σε “νεκρό” χρόνο που ανεβήκαμε στη Β΄ Εθνική. Η χειρότερη στιγμή είναι ο τραυματισμός που είχα τελευταία αγωνιστική με την Σιάτιστα που έπαθα ρήξη χιαστών, πριν τέσσερα-πέντε χρόνια περίπου.

Σκέφτηκες ποτέ να τα παρατήσεις;

Αυτό το στάδιο το πέρασα έντονα μετά την ρήξη χιαστών, δε είχα ξαναπαίξει τοπικό και δεν ήξερα πως είναι η κατάσταση, δεν μου άρεσε καθόλου. Υπάρχει ένα σύνδρομο στο τοπικό όλοι τρωγόμαστε αναμεταξύ μας, κοιτάμε τι κάνει ο άλλος και δεν ασχολούμαστε με το σπίτι μας.

Γιατί σε φωνάζουν “αλεπού” ;

Αυτό το παρατσούκλι βγήκε γιατί κάνω κλεψίματα στην διάρκεια του αγώνα και με αποκαλούν “αλεπού”.

Παίζεις σε πολλές θέσεις, ποια είναι η αγαπημένη σου;

Φέτος μου αρέσει η θέση που παίζω σαν 4αρι, είχα αγωνιστεί ξανά σε αυτή τη θέση με προπονητή τον Γιώργο Ζαφειρούδη, όταν ανέβηκε η ομάδα στην Α2′.

Ένιωσε ποτέ “κόκκινο” πανί;

Ένιωσα την χρονιά που αγωνιζόμουν στον Ολυμπιακό Βόλου, στον αγώνα με την Νίκη, με τον Ολυμπιακό να κερδίζει το παιχνίδι. Ήταν ένα συναίσθημα πολύ περίεργο για μένα, άκουσα αρκετά. Το θέμα ήταν ότι ο κόσμος δεν ξέρει με ποιον τρόπο είχα πάει στον Ολυμπιακό Βόλου. Με τον Ολυμπιακό έκανα τέσσερις πολύ καλές σεζόν. Έτσι είναι το μπάσκετ…

Είσαι πλέον δεμένος με τον κόσμο της Νίκης;

Πιστεύω πάρα πολύ, έχω κάνει αρκετές φιλίες οι οποίες είναι “δυνατές” με τον κόσμο της Νίκης. Πάντα δίνουν το καλύτερο τους εαυτό από την κερκίδα.

Η οικογένεια σου τι σχέση έχει με τον αθλητισμό;

H σύζυγος μου έπαιζε μπάσκετ, έχει αγωνιστεί μέχρι και την Α2. Ο μεγάλος μου ο γιος, ο Γιώργος του αρέσει το ποδόσφαιρο και ασχολείται ενεργά. Ο Βασίλης είναι ακόμα πολύ μικρός.

Πλέον είσαι και επιχειρηματίας, συνδυάζονται αυτά τα δύο επαγγέλματα και πως; 

Με τον κουμπάρο μου τον Παναγιώτη Νάνη πλέον είμαστε και συνεταίροι. Προσπαθούμε να τα ταιριάξουμε και τα δύο,ο ένας καλύπτει τον άλλον. Yπάρχει λίγο κούραση, αλλά τα συνδυάζουμε.

 

Έχεις κάνει φιλίες από τον χώρο του μπάσκετ; 

Έχω κάνει αρκετές τόσα χρόνια που κρατάνε μέχρι και σήμερα και με παιδιά από άλλες πόλεις και μερικές από αυτές είναι δυνατές φιλίες.

Έχεις σκεφθεί την ζωή σου χωρίς το μπάσκετ ή να ασχοληθείς από άλλο πόστο;

Δεν έχω μπει ακόμα σε αυτή την διαδικασία. Θα μου άρεσε κάτι σαν τεχνικός διευθυντής, αλλά σίγουρα όχι προπονητής (γέλια). Πιστεύω ότι οι παίκτες πάντα έχουν κάτι να “κράξουν” τον προπονητή.

Κεφάλαιο Νίκη Βόλου

 

Πότε φόρεσες πρώτη φορά την φανέλα της Νίκης;

Όπως ανέφερα και πριν σε πολύ μικρή ηλικία, νομίζω πήγαινα Πέμπτη δημοτικού.

Η καλύτερη στιγμή σου στον σύλλογο;

Είναι πάρα πολλές οι καλές στιγμές, δεν μπορώ εύκολα να ξεχωρίσω κάποια. Αν πρέπει να πω κάποια, θα έλεγα το ντεμπούτο μου σε ηλικία 15 ετών. Ένιωσα ένα ιδιαίτερο συναίσθημα. Παίζαμε με την Ναύπακτο με προπονητή τον Κουρκούμπα, θα μου μείνει αξέχαστη αυτή η στιγμή…

Τα συναισθήματα σου όταν έγινες αρχηγός της ομάδας

Σίγουρα ήταν και είναι τιμή μου, σαν παλιότερος έπρεπε να υποστηρίξω αυτό τον ρόλο και μπορώ να πω ότι μου άρεσε. Εκείνη την εποχή, ήμασταν αρχηγοί εγώ και ο Σάκης Κουτίνας. Έφυγα εγώ και  πήγα στην Ιεράπετρα, όταν ξαναγύρισα έφυγε ο Σάκης.

Τι θα κρατούσες και τι θα άλλαζες ;

Σίγουρα την κατηγορία. Η Νίκη είναι για παραπάνω κατηγορίες. Θα ήθελα όταν είχε ανέβει η ομάδα στην Α2 να την στηρίζαμε, να μέναμε στην κατηγορία και να έκανε η ομάδα το βήμα “παραπάνω”. Όταν έπαιξε η ομάδα στην Α2, είχαμε αποχωρήσει εγώ, ο Ζαρογιάννης, ο Φρουσκλιάς και ο Ναούμ. Θα κρατούσα την δυναμική του κόσμου της Νίκης που είναι και το μεγάλο της όπλο.

Ποιο παιχνίδι θα ξαναέπαιζες;

Το περσινό στη Β’ Εθνική με την Γέφυρα. Χάσαμε την κατηγορία στην έδρα μας με αυτή την ήττα. Υποβιβαστήκαμε σε πενταπλή ισοβαθμία στις 13 νίκες, αυτό το παιχνίδι θα ήθελα να ξαναπαίξω.

Η στιγμή της ανόδου ή του υποβιβασμού ήταν πιο “δυνατή” σαν συναίσθημα;

Θα έλεγα του υποβιβασμού, γιατί είναι ένα συναίσθημα που λες έκανα 13 νίκες, τα έχω δώσει όλα, έχω σωθεί και τελικά σε πενταπλή ισοβαθμία χάνεις μία ολόκληρη κατηγορία. Δεκατρείς νίκες που κάναμε ήταν σχεδόν τα μισά ματς του πρωταθλήματος. Την προηγούμενη χρονιά αυτός που είχε πέσει κατηγορία είχε κάνει οκτώ νίκες! Δεν το πιστεύαμε, ήταν ένα πολύ κακό συναίσθημα.

Για την φετινή σεζόν

Είμαστε μέσα στους στόχους μας, αυτή τη στιγμή είμαστε στην 2η θέση που οδηγεί στην άνοδο και πιστεύω στο τέλος θα καταφέρουμε και θα αλλάξουμε κατηγορία.

Ο δικός σου ρόλος φέτος στην ομάδα (αγωνιστικά και εκτός παρκέ)

Αγωνιστικά δεν πίστευα ότι θα αντεπεξέλθω σε τόσο πολύ χρόνο συμμετοχής, γιατί ύστερα από την άτυχη στιγμή του και τον τραυματισμό του Φρουσκλιά πήρα παραπάνω λεπτά. Εκτός παρκέ εγώ με τον Σάκη ως αρχηγοί, προσπαθούμε να κρατήσουμε το ψυχολογικό επίπεδο στα αποδυτήρια στις καλές και κακές στιγμές.

Τι πρέπει να κάνει η ομάδα της Νίκης για να καθιερωθεί είτε στη Β΄ Εθνική είτε στην Α2;

Πιστεύω ότι έχουν μπει οι βάσεις με την αυτή τη διοίκηση την τελευταία πενταετία. Ο Μπάμπης Τουντουτζόγλου ο πρόεδρος της ομάδας είναι πάντα δίπλα μας και δεν μας λείπει τίποτα. Πρέπει αυτή η διοίκηση να συνεχίσει το έργο της πάνω στο πλάνο που έχει χαράξει. Εάν είναι δυνατόν αυτή η προσπάθεια να πλαισιωθεί και από άλλα άτομα που μπορούν να βοηθήσουν.

Για το ταλέντο της ομάδας στις μικρές ηλικίες

Στα φυτώρια της ομάδας γίνεται καλή δουλειά, από ότι βλέπω πάνε καλά και στο παιδικό και στο εφηβικό. Πρέπει η ομάδα σιγά σιγά να βγάζει παιδιά και να επενδύσει πάνω σε αυτά. Υπάρχουν οι βάσεις για να γίνει κάτι καλό.

Το μήνυμα σου στον κόσμο της ομάδας

Να συνεχίσει την στήριξη του στο μπάσκετ, γιατί είναι ο έκτος παίκτης και μας έχει βοηθήσει πάρα πολύ φέτος. Μακάρι η ατμόσφαιρα του γηπέδου να είναι στα εναπομείναντα παιχνίδια, όπως ήταν στο ματς με τον Ολυμπιακό. Δεν έχουμε κανένα παράπονο από το κόσμο, όπως είπα είναι ο 6ος παίκτης. Θα ήταν ιδανικό να βλέπουμε ένα γεμάτο γήπεδο σε κάθε αναμέτρηση.

 

Advertisement

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ

Συμφωνείτε με την απόφαση για λουκέτο στο ελληνικό ποδόσφαιρο λόγω κορωνοϊου; Live

  • Ναι, συμφωνώ
    90% 390 / 430
  • Όχι, διαφωνώ
    9% 40 / 430

ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ

More in ΜΠΑΣΚΕΤ